رابطه طلاق عاطفی والدین با بحران هویت، تابآوری هیجانی و سازگاری اجتماعی نوجوانان
دوره 1، شماره 1، بهار 1403، صفحه 26-39
نگین گلرخ، ریحانه شیخان، مرضیه سجادی
چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه طلاق عاطفی والدین با بحران هویت، تابآوری هیجانی و سازگاری اجتماعی نوجوانان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی پیمایشی بود. جامعهی آماری این پژوهش کلیه فرزندانی بودند که روابط زناشویی والدین آنها منجر به طلاق عاطفی شده و این افراد به روش نمونهگیری هدفمند از طریق مراجعه به مراکز مشاوره و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 170 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه طلاق عاطفی، پرسشنامه بحران هویت احمدی (1376)، توانمندی اجتماعی– هیجانی و تابآوری مرل و همکاران (2011)، ناسازگاری اجتماعی یاشویرینگ و دکتر ماهیش بهارگاوا (1998)، بود. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش های آماری توصیفی و استنباطی (استفاده از روش معادلات ساختاری) بهره گرفته شده است که به کمک نرم افزار SPSS انجام شد و نتایج بدست آمده نشان داد که طلاق عاطفی والدین با بحران هویت و تابآوری هیجانی نوجوانان رابطه معناداری دارد؛ ولی بین طلاق عاطفی و سازگاری اجتماعی نوجوانان، رابطهای مشاهده نشد. این نتایج نشان داد که طلاق عاطفی والدین میتواند یک عامل خطر برای دوران پراسترس نوجوانی باشد.
